Gülücük :)

İnsan içinde yaşadığı depremleri ya ağlayarak dışarıya haykırır veyahut gülerek, şakaya vurarak gizlermiş etrafından. En güvendikleri dışında kimselere söyleyemezmiş işte.

Düşünüyorum da eskiden nelere ağlar nelere gülermişim. Duyguları ifade edemeyince ağlardım hep. Neden diye de hiç sormazdım kendime. Çocukluk işte..

Peki ya şimdilerde nelere gülüyorum yada ağlaya biliyor muyum birşeylere? Belki.. 

Ama senin yüzündeki gülücük eksik olmasın. Bana yaşam kaynağı ol gülücüğünle. Asık suratına tahammülüm yok, görmek istemem.

Dediğim gibi ben mutlu olmak isterim, mutsuz etmekte istemem..