Sessizlik kötüdür, her türlüsü ama.. hele ki kendi içindeki en fenasıdır... mutlaka bir nida olsun istersin çevrende... boş boş duvara ya da sağa sola bakarken, yolda yürürken bile duymak istersin o sesi... ellerinin sesini bile ararsın çırpmadığında... ne kadar meşgul olursan ol ruhun onarılmak için bekler o sesi... dokunsun istersin yüreğine... çevrendekileri umursamadan, kim var kim yok dinlemeden, hatta bir saksıyı bile iplemeden, kuşlara, kedilere, toprağa ve rüzgara inat beklersin o sesi... kulağınla topraklama yapıp üzerindeki ağırlığı alsın istersin o sesin... senden koparılanların o sesle yeniden bir araya geleceğini bilirsin çünkü... denizleri o sesle geçmek, ağaçlara o sesle tırmanmak istersin... bir sonraki sessizliğe kadar o sesten mahrum kalmak istemezsin...
Sesiyle hayatıma resim çizmeyi becerebilen kız... doğum günün kutlu olsun...
İyi ki varsın.
