O küçücük ama bir o kadarda anlamlı sözü söyleyebilmek için kendimi çok hazırlamıştım. Lakin an geldiğinde tüm hazırlıklar bahane. Nutkum tutuldu derler ya işte oydu benimkisi, elden birşey gelmedi, açıklayamadım gerçeği...
Verdiğin cevap beni benden aldı götürdü. İki gündür her dakika o anı düşünüyorum. "Yalnış birşey mi yaptım" diye sorup duruyorum kendi kendime. Ben sana içimden geleni söyledim. Dahası vardı ama sustu dil, görmedi gözler, duymadı kulaklar..
Şu ana kadar hep söyleyemediklerim daha doğrusu söylemediklerim yüzünden pişman olmuştum. Bu sefer ise söylediğim için pişman oldum...
Oysa gözler öyle demiyordu be güzelim..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder